Hızlı yaşa, genç öl !

Yolun sonu gözükmüyor.. Çünkü uzaya açılıyor. Sonsuzluğa! Acaba insanoğlu sonsuzluğun fethine mi girişti.?Paganlık geri geldi galiba, insanların bir kısmı yarı tanrı, biri kendini tanrı sanıyor..

Aşka vakit yok! Sevgiler gel-geç.. Sex dahi anlamını kaybetmiş. Nerde o ‘beklenen sevgililer’. Gidersen git, anında yenisini bulurum. Ama bu da bir bıkkınlık yaratıyor, bir doyumsuzluk. Sadakat kayboluyor, yalan alelade hale geliyor. Gerçek parmaklarımızın arasından kum gibi kayıyor. Biz ekrandaki sanal görüntü ile avunuyoruz. İnsanlar cambaza baksın diye ne kadar çok avutucu çıkıyor. Müzik, moda, turizm, psikolog, ilaçlar.

Aklımdan çocuklar, aile, komşuluk, sevgi, saygı, merhamet, şefkat, cömertlik, sabır, şükür, öte dünya, ölüm geçiyor. Eski bir şarkı geçiyor, ‘Kavuşmamız mahşere kaldı’ diyor.

Hızlı bir araba al, hızlı bir telefon; hızlı bir bilgisayar, hızlı tren, hızlı yemek, hızlı ilişki, hızlı düşünce (acaba?), hızlı, hızlı, hızlı… Eh ne kaldı bize. Bir arabesk atasözü:

"Hızlı yaşa, genç öl, cesedin yakışıklı olsun."

Bir bozuk saattir yüreğim..

Herkes seni sen zanneder.
Senin sen olmadığını bile bilmeden,
Sen bile..
Seni ben geçerken,
Derim ki,

Saati sorduklarında;
Onu ”O” geçiyordur.
Kimse anlam veremez.
Tamir ettirmedin gitti derler şu saati.
Ettirmek istiyor musun demezler.

Bir bozuk saattir yüreğim, hep sende durur.


Zamanı durdururum yüreğimde,
Sensiz geçtiği için,
Akrep yelkovana küskündür.
Şu bozuk saat çalışsa benim için ölümdür.
Bil ki akrep yelkovanı geçerse,
Atan bu yüreğim durur.
Bırak bozuk kalsın, hiç değilse;

Bir bozuk saattir yüreğim, hep sende durur.



Turgut Uyar

Dans Edemeyeceksem Bu Benim Devrimim Değildir

Dans Edemeyeceksem Bu Benim Devrimim Değildir

Daha önce hiç böyle hissetmedim..

Yemin ediyorum. Gözlerim sana bakarken kocaman oluyor, seni dünyadaki herşeyden daha iyi görüyorum. Aklıma geliyorsun, gelirken yanında renkleri de getiriyorsun. Yeşil oluyor ağzım, burnum, saçlarım, dişlerim, annem, babam, televizyon.. buralar hep yeşil oluyor. Bir kafe'ye girip sonsuza dek oturmak istiyorum seninle. Rize'deki bütün çay tarlalarını seninle içmek, otobüste ayakta kalmak, kışın ayakkabılarımın su geçirmesini istiyorum. Beni öperken üzerime su sıçrat, beni severken etimi kanat, kaburga kemiklerimi kır çok sıkı sar ki kimse çözemesin. İnan ayaklarım seninle yürürken şarkı söylüyor, yeşil yeşil gülüyorum anlıyor musun? Anlamıyorsun, nasıl anlayacaksın ! Telefonu aç ben arayınca, ilkinde aç iki kere çalmasın.. Ben hep yanlış kişileri uzun uzun çaldırmışım yıllardır, nasıl sevdiğimin farkında değilim seni ! Sen gül ben espri olmaya razıyım, sen konuş ben mevzu olurum. Sen sev ben yavru kedi olurum. Bir acayip hissediyorum. Kemiklerim baget gibi birbirine vuruyor sen beni sevince.. Gemileri bana bağlıyorlar, bu iç savaşın sorumlusu benim, taliban benim, kuzey ırak benim.. Bir tuhafım, kendimde değilim.. Konuyu açarsak sendeyim. Gelirken ekmek al, vodka al, şarap al içelim, vucüdumuzdaki tüm suyu tüketelim. Sabah alarmı siktir edelim, kahvaltı demleyip salonu yiyelim mühim değil.. Ben seni olağan üstü seviyorum, sağlıklı cümlüler bekleme benden. Aşk saçmalamaktır sevgilim lütfen sende saçmala. Saçma sapan işler yapalım...

Ne söylediğimi bilmiyorum. Ne bok yediğimi bilmiyorum. Çayım soğudu dur. Gelicem..

Çayın varsa alırım..

"Özleyen özledim diyemez, oturup bi çay daha içermiş" derdi kaptan Ceyk'im.. Onu özledim.. Her an "çay var kank gel" demesini özledim.. Karşı kapıdan kuzusunun çıkıp gelmesini özledim.. Can'nım Canan'ımın gecenin körü çıkıp soda bahane etmesini özledim.. Velhasıl bu ara özledim Allah özledim, özledim anam babam özledim.. Öyle işte söyleyecek lafım çoktur elbet ama halim yoktur şimdi.

GİTMEK LAZIM

Gitmek gerekir bazen.. Öyle hiçbir şeye dokunmadan, hiçbir anı yanına almadan.. Gitmek gerekir bazen.. Çayın yarım kalmıştır, belki sigaran yanıyordur.. Hiçbir şeyi düşünmeden ve herkes ne hali varsa görmekteyken.. Hemen o an her şeyi kendi iklimine bırakıp, içinden uzun bir yol tutup, gitmek lazım bazen.. Korkma uzun yolculuklar yormaz insanı..İçini acıtmaz mesela ayaklarına inen kara sular, eski bir kokunun burnuna dokunması kadar.. Şimdi kalsan ne bu şehir değişir ne sen ! O yüzden gitmek lazım bazen.. Yüreğinin değil ayaklarının götürdüğü yere.

Ne günlere kalmışım.

Şu an yatağımın üzerine uzanmış elimde bilgisayar sözüm ona tez'imi bitirmeye çalışıyorum.. Facebook, twitter vs sosyal medya denilen her türlü paylaşım sitesinde bir bağım olduğu için onlar da açık duruyor kenarda, bakıyorum hani arada .. Teknoloji veya sanal dünya düşmanı bi kadın değilim elbette, ama ekran karşısından 24 saat kalkmayan insanlar tanıyorum. İnsanlığımızı ya da ne bilim bizi insan yaptığını düşündüğüm özelliklerimizi kaybetmiyoruz.. Mesela konuşmak gibi, mesela masaya 5 6 kişi oturup yemek yemek gibi.. Neyse aslında bu değildi şu an derdim :)Ne diyordum evet; Anasayfamı güncelledikçe eş dost herkesin orada burada yaptıkları gönderileri gördüm.. Ondan ona, ondan ona derken geçen sene bu zamanlara gittim. Üşenmeden oturup saydım tam 10 aydır Kütahya-Bursa arası gidip geldim; ki Bursa'ya gidişlerim sayılı.. Ben ki yeni güne yeni şehirlerin sabahında uyanmayı severdim.. Ben ki çok okuyan mı bilir, çok gezen mi paradoksunda çok gezenin canlı kanlı ıspatıydım.. Oy ne günlere kalacakmışım. "Ölmüşüm de gömenim yokmuş!" anneanne lafımı da ettim, oh tamam.. Sütümü de içer, kuzu kuzu uyurum artık. Pöff..